groupe scolaire
Vorige.Omhoog.Volgende.

België, 20 februari 2011

 

Handen Wassen!

Verslag van een projectweek in Guinee

 

Marina en Godelieve zijn twee dames, leden van KVLV (Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen) die drie jaar geleden een inleefreis maakten naar Guinée. Zoals ze zelf vertellen: “We bleven in contact met de vrouwengroepen daar en zo leerden we Marijke Folmer kennen. Zij vroeg ons om eens langs te komen bij ons bezoek dit jaar, om de leerkrachten in hun school 'le Dauphin' te leren op een creatieve manier om te gaan met de leerstof en zo de kinderen zelf te leren nadenken.”

Aangezien Godelieve van beroep huisarts is en Marina kleuters leidt, kozen zij voor een projectweek rond de thema’s: 'Het belang van handen wassen met zeep' en ‘Drinkbaar water’.

 

 

 

Kindia, 18 februari 2010

 

 

Wasmachine in de maak!

Een revolutionaire evolutie in Guinee

 

Toen vier Guinese vrouwen tijdens een uitwisselingsreis in België op bezoek waren bij KVLV, bezochten zij onder andere het Museum voor Oude Ambachten in Grimbergen. Hier zagen ze een prototype van een oude handwasmachine. Dankzij de hulp van de man van Francine, KVLV–Trias vrijwilliger, werden de technische plannen uitgetekend en aan Trias Guinee geleverd. Na wat hoofdbrekens en gepuzzel hebben enkele timmermannen ter plaatse twee proefexemplaren gemaakt.

De timmermannen die de machines maakten gemaakt, hebben uiteraard eerst zelf hun vieze spijkerbroeken gewassen en zijn overtuigd geraakt!

 

De machines zijn opgehaald en naar het Trias- kantoor gebracht. Twee Triasmedewerkers, waaronder Marijke, hebben gedurende één week deze wasmachines uitgetest. Hun commentaar: ‘fantastisch! De was wordt in een korte tijdsspanne zonder veel inspanning schoon, en de wasvrouwen hoeven niet meer urenlang gebogen over een wasbord de kleren te schrobben’.

De kleine technische fouten worden aangepast en daarna worden de machines aan verschillende  vrouwengroepen en professionele wassers uitgeleend om te testen. Als ook zij overtuigd zijn, gaan we over twee maanden deze machines promoten. De officiële lancering zal bijgewoond worden door de nationale radio en televisie.

 

De wasmachine levert vele ideeën voor structurele verandering. Laat ons even dromen…

Als bijvoorbeeld de teinturières, een vrouwengroep van verfsters, aangesloten zijn bij een ASF, een ledenbank, kunnen ze een gezamenlijk krediet nemen om de wasmachine aan te kopen. De machine wordt in hun atelier, waar al een waterput aanwezig is, geplaatst en de leden kunnen hun was meenemen naar het werk.

Door een bedrag per wasbeurt te betalen wordt het krediet terugbetaald en tegelijkertijd hebben ze er een inkomstenbron bij want de wasmachine kan ook verhuurd worden aan niet-leden die iets meer gaan betalen dan de leden.

 

Dit alles past perfect binnen de visie van TRIAS: de andere manier van ontwikkelingssamenwerking via partnerschappen ideeën en kennis uitwisselen, heeft tot een positief resultaat geleid; het vrouwelijk ondernemerschap wordt gestimuleerd en het benodigde geld bij de ASF wordt door één van onze projecten van de Europese Unie gefinancierd, een kredietfonds bedoeld voor jongeren en vrouwen.

 

Een mooi voorbeeld van hoe divers de gevolgen kunnen zijn van een uitwisseling tussen vrouwen in Noord en Zuid, tussen KVLV en FOP.

 

 

 

Sinds September 2008 werk ik ook voor een Belgische NGO (Niet Gouvermentale Organisatie) in Guinee: Trias. Mijn taakomschrijving is veelomvattend, organisatieversterking van onze zes guinese NGO-partners en Gender.

 

Een van onze partners is de federatie van boerenorganisaties in Basse Guinee en zij hebben op hun beurt een partnerschap met een Belgische organisatie van plattelandsvrouwen de KVLV. Ik ondersteun hen in hun wederzijds contact.

In maart vorig jaar hebben vier  federatievrouwen een uitwisselingsreis naar België gemaakt, waar twee van en onder andere een museum voor oude technieken hebben bezocht. In een zaaltje stond de oude handwasmachine tentoongesteld, en de reactie van beide vrouwen was unaniem: deze machine, uit 1928 kan bij ons het leven van veel vrouwen veraangenamen, wij wassen nog, kromgebogen over een wasbord, de was.

 

De echtgenoot van een van de leden van KVLV,, een technisch tekenaar van beroep, heeft een werktekening gemaakt en we hebben die meegenomen naar Guinee.

Begin februari zijn twee prototypes afgeleverd en onder andere door mij thuis uitgetest.

Nou, ik ben overtuigd, en mijn wasvrouw al helemaal. ‘de was komt er schoon uit zonder en gebroken rug!’. Zo ook iedere andere vrouw die thuis de machine komt bekijken en uittesten.

 

De wasmachine levert vele ideeën voor structurele verandering voor de vrouwen in Guinee op. Laat ons even dromen…

Als bijvoorbeeld de teinturières, een vrouwengroep van verfsters, aangesloten zijn bij een ASF, een ledenbank, kunnen ze een gezamenlijk krediet nemen om de wasmachine aan te kopen. De machine wordt in hun atelier, waar al een waterput aanwezig is, geplaatst en de leden kunnen hun was meenemen naar het werk.

Door een bedrag per wasbeurt te betalen wordt het krediet terugbetaald en tegelijkertijd hebben ze er een inkomstenbron bij want de wasmachine kan ook verhuurd worden aan niet-leden die iets meer gaan betalen dan de leden.

 

Dit alles past perfect binnen de visie van TRIAS: de andere manier van ontwikkelingssamenwerking via partnerschappen ideeën en kennis uitwisselen, heeft tot een positief resultaat geleid; het vrouwelijk ondernemerschap wordt gestimuleerd en het benodigde geld bij de ASF wordt door één van onze projecten van de Europese Unie gefinancierd, een kredietfonds bedoeld voor jongeren en vrouwen.

 

Sinds dit nieuws bekend is geworden in België, zijn er vragen vanuit de Filippijnen en Congo gekomen hoe de werktekeningen te verkrijgen.

 

Maar ook vragen uit Nederland en België: waarom kan een machine uit 1928 nog steeds zo overtuigen? Het antwoord is vrij simpel: we hebben in Guinee nauwelijks stroom, en als er al stoom is, dan haalt het de 220Volt niet, toch nodig om de machine fatsoenlijk te laten draaien.  Vandaar dat we zo blij zijn met deze her-ontdekking!

 

 

 

“Na enkele maanden voorbereiding en overleg met Marijke en Mamadou, konden we op 17 januari eindelijk beginnen.

Na een eerste kennismaking met de leerkrachten konden we van start gaan in de kleuterklasjes.

Madame Odette was onmiddellijk zeer enthousiast. Er werd gezongen, getekend, geschilderd en gedanst.

Na een uurtje hingen de tekeningen al te pronken aan de waslijn in de klas.

 

Iedereen was super-enthousiast. In de vijfde klas werden in sneltempo twee toneelstukjes in elkaar gestoomd (deze kinderen zijn ras-acteurs) en in het zesde leerjaar maakten ze een groepswerk met informatie die ze opzochten via de computer onder leiding van hun geliefde informatica-leraar Yassin.

De volgende week was dan de apotheose met een groot schoolfeest waarbij er drie lave-mains in dienst werden genomen.

Wij hebben er van genoten, de kinderen ook en ik hoop dat de leraren ook in de toekomst creatief leren omgaan met de leerstof.

 

Bedankt Mamadou en Marijke , dat we dit hebben mogen doen.

Marina en Godelieve”

Met speciale dank aan Marina en Godelieve voor de foto’s .

De volgende dagen was het de beurt aan de hogere klassen. Er werden collages gemaakt, handjes geschilderd en getekend. Het thema werd duidelijk gemaakt aan de hand van grote foto's, die toonden hoe je je handen moet wassen met water én zeep voor het klaarmaken van de maaltijd, voor het eten en na het toilet. Er werden puzzels gemaakt, memory gespeeld ... Een plaatselijke artiest leerde hen het thema-lied begeleid door een balofonist.
Water. Zoals ik al eens schreef: een serieus probleem.

Ik kreeg een folder, een boekje van de watermaatschappij onder ogen. Een sensibilisatie verhaal tegen verspilling van water; hoe dat te voorkomen. Met een hele boel tel.nrs als je wilt klikken over illegale aansluitingen, of wil melden waar er weer eens een waterleiding stuk is en water gewoon de grond weer in stroomt. (nou dan kun je wel tig keer bellen voor ze komen repareren want ach, Madame, où est le problème? De klant betaalt toch, ongeacht of we wel/niet water krijgen. Zo staat in het reglement.

Tss, we hebben niet eens water om te verspillen.
Dus ik gebeld met hoofdkantoor en gezegd dat ik een vraag heb: hoe kun je water verspillen als je geen water hebt ...?
Daar moest de beste man eens over nadenken. Hij herhaalde vraag en zei toen, madame, dat kan niet.
Precies zei ik, en ik zou o zo graag water hebben en dan zorgen dat ik het niet verspil. Want we hebben een school, en hoe is dat te doen met 400 kinderen en geen water?
Tja, dat vond man ook moeilijk en hij vroeg de gegevens van school en waar. Hij noteerde en zou de regiokantoor bellen ... Natuurlijk hebben we het antwoord maar niet afgewacht en maar een tankauto water laten komen. We hebben van de waterman niets meer gehoord.