Junta in Guinee maakt jacht op interne tegenstanders

NRC Handelblad 10 december Gepubliceerd: 9 dec 2009 13:14 | Gewijzigd: 9 december 2009 13:18

Reuters, AP, AFP, BBC

Conakry, 9 dec. De junta in Guinee „maakt jacht” op medestanders van de adjudant die vorige week probeerde juntaleider Moussa Dadis Camara dood te schieten. Meer dan zestig personen zijn sinds donderdag gearresteerd, zo heeft de minister van Informatie gisteren gezegd.

Anonieme bronnen binnen het leger en de politie zeggen dat sommige verdachten zijn gemarteld en vermoord.

Juntaleider Camara ligt in een ziekenhuis in Marokko waar hij een medische ingreep heeft ondergaan vanwege de verwondingen die hij vorige week opliep. Zijn positie wordt waargenomen door minister van Defensie Sékouba Konaté. De aanslagpleger, luitenant Aboubacar Toumba Diakité, is ondergedoken in Guinee.

De ernst van Camara’s verwondingen blijft onduidelijk. Een zegsman van de junta bezwoer gisteren dat Camara „snel” zal terugkeren. Een arts die Camara heeft behandeld en anoniem wil blijven zei dat een kogel Camara’s schedel heeft geraakt en dat een botsplinter in zijn hersenen is doorgedrongen. Herstel is mogelijk maar allesbehalve zeker, aldus de arts.

De afwezigheid van Camara vergroot de instabiliteit in Guinee, waar de junta aan de macht is sinds zij in december vorig jaar een geweldloze staatsgreep pleegde. Waarnemers wijzen op de interne verdeeldheid binnen het bewind. De Amerikaanse regering probeert de huidige, waarnemende leider Konaté over te halen om de staatsrechtelijke orde in Guinee te herstellen, zo heeft onderminister van Buitenlandse Zaken William Fitzgerald gisteren gezegd.

Luitenant Diakité die juntaleider Camara neerschoot had volgens mensenrechtenorganisaties het rechtstreekse bevel over de militairen die eind september zeker 157 betogende burgers in de hoofdstad Conakry doodschoten.

Diakité zou van Camara af willen omdat deze hem persoonlijk de schuld voor het bloedbad in de schoenen zou willen schuiven. Een speciale onderzoekscommissie van de Verenigde Naties publiceert later deze maand haar bevindingen over het geweldsincident.

Bron: NRC Handelsblad 07-01-2010

Juntaleider Guinee stemt in met burgerregering

 

Uit: NRC Handelsblad Gepubliceerd: 15 januari 2010 20:37| Gewijzigd: 15 januari 2010 21:20 BBC, AFP

 

Libreville, 15 jan. De Guinese juntaleider Mousa Dadis Camara stemt in met de leiding van zijn plaatsvervanger terwijl hij herstelt van een aanslag op zijn leven in december vorig jaar.

 

Volgens de militaire junta steunt Guinees sterke man in een verklaring ook de overgang naar een burgerregering in het Afrikaanse land, die plaatsvervangend leider Sékouba Konaté eerder deze maand aankondigde. Volgens persbureau AFP willen de juntaleiders binnen zes maanden verkiezingen houden.

Konaté dreigde eerder vandaag met aftreden na onenigheid met aanhangers van Camara, die boos waren omdat hij daloog zocht met de oppositie terwijl Camara nog herstellende is in Burkina Faso. Camara's verklaring volgt op gesprekken met de president van Burkina Faso, die bemiddelt in de crisis in Guinee. Konaté heeft eerder deze maand gezegd dat het land zal terug zal keren naar een burgerregering.

De situatie in Guinee is zeer instabiel sinds de moordaanslag op Camara op 3 december. Camara werd neergeschoten door luitenant Diakité die volgens mensenrechtenorganisaties het rechtstreekse bevel had over de militairen die eind september zeker 157 betogende burgers in de hoofdstad Conakry doodschoten en minstens 109 vrouwen verkrachtten.

Naar aanleiding van het bloedbad kondigden de VS, de Europese Unie en de Afrikaanse Unie (AU) sancties af.

Kindia, 27 juni 2010

 

Verkiezingen in Guinée

 

Vandaag heb ik gestemd, in Guinee. De eerste vrije, transparante verkiezingen ooit in dit land. Maandenlang hebben we hier naar uitgekeken.

Na de dood van de vorige president Lansana Conté, die het land 26 jaar in een wurggreep van corruptie, vriendjespolitiek en ‘laisser-faire’ hield, hoopten we op vrije verkiezingen. Maar we kregen een staatsgreep die in 1e instantie door het volk werd toegejuicht, maar na een paar maanden zijn glans en integriteit verloor: we zeilden op een gruwelijke legerdictatuur af met legerkapitein Dadis aan het hoofd, waar we toen nog geen weet van hadden. De slachtpartij en verkrachtingen van mannen en vrouwen in het voetbalstadium op 27 september vorig jaar was een voorproefje van wat het leger voor ons in petto had, zo bleek later. De aanslag op president Dadis door zijn 2e man (niet omdat die het oneens was met zijn president, maar omdat die de schuld van de slachtpartij op zijn schouders wilde leggen) zorgde er voor dat de president lichamelijk uitgeschakeld was. De politieke druk vanuit het binnen- en buitenland nam toe en dat leidde er toe dat een gematigd en algemeen gewaardeerde kolonel Konaté gevraagd, gesmeekt, werd het interim-presidentschap op zich te nemen en het land te leiden naar democratische verkiezingen.

Geen kleine opgave. In een land dat eerst 25 jaar gezucht heeft onder een stalinistische dictator dat alle initiatief en eigen denkvermogen bloedig onderdrukt heeft, opgevolgd door een vrijwel analfabete dictator die iedereen maar liet doen en ooit eens voor de international pers de beroemde woorden uitsprak, ter verontschuldiging voor het corrupte gedrag van zijn regeringsleden, familieleden en anderen: ‘stelen mag, maar je moet wel wat voor de anderen overlaten’.

 

Met steun van onder andere de Europese Unie is een half jaar geleden begonnen met de organisatie van verkiezingen. Helaas moet gezegd worden dat niet iedere volwassen Guineër zich heeft (kunnen/willen) laten inschrijven als kiesgerechtigde. Ik weet niet precies welk percentage van de bevolking kiesgerechtigd is, maar er van uitgaand dat zeker de helft van de bevolking van ruim 11 miljoen mensen boven de 18 is, komt dat neer op 5,5 miljoen kiesgerechtigden. In totaal zijn er 4 miljoen en een beetje, kiesgerechtigden geregistreerd en heeft meer dan 3,5 miljoen mensen gestemd. De conclusie mag dan wel getrokken worden dat de verkiezingen legitiem zijn.

 

Er hebben vele cursussen plaats gevonden, op niveau van de gendarmerie: hoe vrije verkiezingen te garanderen, de voorzitters van de stembureaus hebben een gedragscode te horen gekregen, er zijn enorm veel leuke voorlichtingsliedjes gezongen, gerapt op radio en tv om de bevolking te vertellen dat democratische verkiezingen betekent dat er 1 winnaar is en meerdere verliezers en de stem van de bevolking gerespecteerd moet worden. Dus geen ruzie, geen rellen, geen boosheid als je kandidaat niet gewonnen heeft. De liedjes gaan nu nog door op de tv en radio, net zolang tot er een uitslag bekend gemaakt wordt.

Het leger heeft zich afzijdig gehouden, iedereen zat tijdens de verkiezingsdag in de kazerne, of mocht in burgertenue op straat.

Kortom, vreedzamer kon de verkiezingsdag niet verlopen, zo getuigden ook de vele internationale waarnemers.

 

Onze school, Le Dauphin, was uitgekozen als stembureau. ’s Morgens al lange wachtrijen tussen de schommels door. Er was 1 militair als beveiliging aanwezig, maar die zat uit het zicht op het terras aan de achterkant van het gebouw. Mamadou mocht bij ons op school stemmen, mijn stemnummer gaf aan dat ik verderop in de wijk moest stemmen.

Ook daar in de middag nog een lange rij, waar ik me netjes achteraan sloot. En ik was benieuwd: krijg ik, als blanke mijn gebruikelijke voorkeursbehandeling of moet ik net als iedereen mijn beurt afwachten? Voor mij de test-case van democratie.

Ik werd inderdaad door iedereen, ook door de leden van het stembureau, vriendelijk toegeknikt maar moest keurig op mijn beurt wachten. Heel goed, dat deed mij plezier. (niet het wachten op zich maar dat ik gewoon op mijn beurt moest wachten, net als iedereen).

In het klaslokaal lever je de stemkaart in, en krijg je een stembiljet. Je mag pas in het afgeschermde hoekje van de klas betreden als de voorganger er uit is, zijn/haar stembiljet opgevouwen heeft en naar de stembus loopt. Als de voorganger het gordijntje verliet zonder dat diens biljet is opgevouwen, werd hij/zij teruggestuurd om het biljet eerst op te vouwen.

Vervolgens zet je je handtekening bij je naam op het kiesregister, krijgt je eigen kieskaart een stempel ‘gestemd’ en doop je je linkerwijsvinger in blauwe inkt. Kortom, het werd wel heel moeilijk gemaakt om twee keer te kunnen stemmen.

’s Avonds gingen de stembureaus dicht en Mamadou en ik gingen bij onze school kijken naar de tellingen, vanaf het terras uiteraard. Er waren van elke partij vertegenwoordigers aanwezig, zo ook drie verkiezingwaarnemers uit Siërra Leone. Elke stem werd opgenoemd en genoteerd door allen. En aan het einde van de telling werd de algemene akkoordverklaring van de telling gevraagd, het geheel genoteerd, verzegeld en naar Conakry gebracht. De uitslag moest ook op school opgehangen worden.

 

Kortom, we wachten op de uitslag, en zijn benieuwt hoe er door het volk op gereageerd gaat worden. Blijft het rustig, zoals verwacht, dan zijn we toonaangevend voor heel Afrika geworden. En bevestig ik nogmaals wat ik altijd geroepen heb, de Guineeërs zijn geen bloeddorstig volk, ze willen alleen rust, werk en een betere regering die hen vooruit kan helpen.

 

Groeten uit Guinee

Marijke Folmer

 

 

GuINEE

VK 28-06-10 katern 1 pagina 12

Eerste verkiezingen gehouden sinds 1958

 

Guinee heeft zondag de eerste democratische

verkiezingen gehouden sinds zijn onafhankelijkheid van Frankrijk, meer dan een halve eeuw geleden.

De verkiezingen markeren een spectaculaire ommekeer in een land dat jarenlang is gedomineerd door militaire junta’s, en dat afgelopen september aan de rand van de afgrond verkeerde. Toen werden oppositieleden,

die een protestmars hielden tegen juntaleider Moussa Camara, door het leger beschoten. Er vielen 156 doden. Camara werd later neergeschoten door zijn eigen beveiligingschef. De nieuwe juntaleider, generaal Sekouba Konate, schreef vrije verkiezingen uit, de eerste in Guinee sinds 1958. De uitslagen worden 72 uur na de sluiting van

de stembussen verwacht. Het grootste risico is dat er geweld uitbreekt als een van de verliezers de resultaten niet accepteert. Honderden buitenlandse waarnemers hielden het verloop van de verkiezingen in de gaten.

AP, AFP

 

Kindia, 18 november 2010

 

Verkiezingen in Guinée, deel II

 

Veranderingen. Dat is het sleutelwoord in dit gekke land, maar alleen in het taalgebruik. Verder verandert er niet zo veel.

 

De verkiezingen, we hebben het er nog steeds daarover. al maanden. Zeiden we eerst, bij alles wat we willen organiseren: ‘ná de verkiezingen’, nu zeggen we: ‘na de definitieve uitslag’.

Want het is alweer onrustig in Guinee.

 

Wat is er aan de hand: de tweede ronde van de presidentsverkiezingen zijn eindelijk gehouden, vier maanden - en één keer uitstel - na de 1e ronde gehouden. Zeer goed voorbereid, met een Malinees als voorzitter van het onafhankelijk verkiezingscomitee. Veel minder gevallen van fraude bekend, en een zeer goed geplande tactiek om de tussentijdse resultaten mondjesmaat door te geven. Daarover niets dan lof.

 

Maar, de te maken politieke keuze was tussen een Peul en een Malinke (etnische groeperingen). Beiden niet erg populair bij de andere groeperingen, vooral de peul staan als ondernemers bekend, en hebben de economische macht in het land.

 

Nu heeft het merendeel van de kandidaten van de eerste ronde kandidaten die wel wat in hun mars hebben zich achter de Peul kandidaat Diallo geschaard. Dus als je het aantal uitgebrachte stemmen van de 1e ronde op al die kandidaten optelt, kom je uit op een meerderheid.

Maar de presidentskandidaat zelf is bij velen niet erg populair. Hij heeft ook een tijd de post bekleed van eerste minister in het kabinet van de vorige president, bij wie vriendjespolitiek en corruptie niet bepaald werd bestreden. Dus men heeft geen vertrouwen in hem.

 

Maar de tegenkandidaat Conde, is ook niet erg populair bij velen, want de man woont niet eens in Guinee maar in Frankrijk, en staat bekend als een opportunist die zijn land niet eens kent en bij het minste gevaar vlucht.

Wat de laatste tijd erg pijn heeft gedaan bij vooral de Peul is dat de aanhangers van deze Conde voor de verkiezingen in verschillende steden de Peul-aanhangers uit hun huizen verjaagd hebben en zo erg veel financiële schade  heeft aangericht bij hen

De huidige interim-president had bevolen dat de beide kandidaten zich naar die steden moesten begeven om de aanhangers te kalmeren, maar Conde weigerde te gaan. Dat heeft vrij veel mensen geschokt, ook mensen van andere etnische groepen die tegen geweld zijn.

 

Goed, aangezien de Peul en hun kandidaat ervan overtuigd waren dat men etnisch stemt, en dat de aanhangers van de afgevallen kandidaten de keuze van de alliantie zullen volgen, ging men van een overwinning uit (volgen jullie nog?).

Maar, wat blijkt, de alliantie-genoten van de Peul-kandidaat hebben niet hun achterban opgeroepen op hem te stemmen en die hebben massaal op de tegenkandidaat gestemd. Hier in Kindia zijn de stemmers van hun kandidaat Abe, boos dat die hen niet geraadpleegd heeft alvorens zich achter de peul te scharen. Maar ook hebben ze op Conde gestemd omdat Conde, de tegenkandidaat, zich van stemmen heeft voorzien door per gezin twee kilo rijst te schenken. En aangezien men hier zeer arm is (en met de maag stemt) is die tactiek gelukt.

 

Nu roept de Peul-kandidaat dat er fraude is gepleegd. Maar zelfs als dat waar is in de drie steden, is dat niet voldoende om zijn verlies te verklaren. Zelfs als je die stemmen niet mee zou tellen, heeft hij verloren.

En dus roept hij met de mond dat iedereen kalm moet blijven, maar in werkelijkheid roepen hij en zijn kader en -aanhangers de jongeren op, te protesteren. En aangezien jongeren zich vervelen, want geen baan en geen geld, gaan die de straat op. In eerste instantie alleen in Conakry en in Labe, de Peul-hoofdstad en woonplaats van de Peul-kandidaat Diallo.

Er zijn al doden gevallen, en de ellende breidt zich ook uit naar het zuiden van het land.

 

In Kindia is alles rustig, maar ook hier hoor je zelfs gestudeerde kaderleden, van Peul-afkomst, roepen om wraak voor de aangedane schade in de steden. Wraak. Oog om oog.

 

En dus, voor het eerst in mijn bestaan hier, zei ik vorige week al, gaan we naar een interne etnische oorlog.

De brand is ook in andere steden overgesprongen, met als gevolg dat het leger (dat massaal op de tweede kandidaat heeft gestemd) de situatie weer overgenomen heeft en de noodsituatie heeft uitgeroepen. Dat betekent dat het leger weer aan de macht is, ze veelvuldig op straat zijn om de orde te handhaven.

Wel begrijpelijk en nodig, ware het niet dat ze geen enkel medelijden en geduld met de Peul-jongeren hebben en er dus weer sprake is van heen-en-weer geweld.

 

Een voordeel is dat zodra het hoger gerechtshof uitspraak heeft gedaan over de definitieve stemmen en er dus een definitieve beslissing wordt genomen over welke kandidaat wint (onmogelijk een andere kandidaat aan te wijzen gezien het aantal uitgebrachte stemmen), het leger plaats zal maken voor hun kandidaat.

Elk nadeel heb zijn voordeel ...

 

En ik ga er toch wel vanuit dat ook dit keer het etnisch geweld van tijdelijke en plaatselijke aard al zijn, maar voorzichtigheid blijft geboden.

Het negatieve reisadvies dat Nederland publiceerde vind je als link hieronder.

 

http://www.minbuza.nl/nl/Reizen_en_Landen/Reisadviezen/Reisadviezen_alfabetisch/G/Guinee

 

Uit NRC Handelsblad 20-11-2010

Stammenstrijd teistert Guinee

Na de eerste democratische verkiezingen in Guinee strijden twee rivaliserende stammen om de macht.

Door onze correspondent

 

Toen eind 2008 de autocratische president van Guinee na een lang ziekbed overleed, vreesde West-Afrika voor een nieuwe burgeroorlog. Armoede, corruptie, repressie, decennia van wanbestuur – Guinee had het allemaal. De buurlanden Liberia, Sierra Leone en Ivoorkust waren Guinee al voorgegaan.

Toch kwamen er voor het eerst in de geschiedenis van het verpauperde land democratische presidentsverkiezingen. De eerste ronde in juni verliep onverwacht vreedzaam. Daarna ging het alsnog mis. De uitslag van de tweede ronde, die na herhaaldelijk uitstel op 7 november gehouden werd, is zo omstreden dat het militair bewind de noodtoestand heeft afgekondigd. Volgens de mensenrechtenorganisatie Amnesty schoten de ordediensten de afgelopen week zeker twaalf jongeren dood. De spanning tussen twee rivaliserende stammen, de Malinké en de Peul, heeft een kookpunt bereikt.

De Peul zijn woedend omdat hun kandidaat, ex-premier Cellou Dalein Diallo, heeft verloren. De Peul zijn de grootste bevolkingsgroep van Guinee, maar worden met argwaan bekeken door andere stammen omdat ze een lichtere huidskleur hebben en slimme handelaars zijn. Zij hebben de winkeltjes en de import- en exportbedrijven. Ze worden gezien als sluw en onbetrouwbaar. Dalein kreeg in de eerste ronde 44 procent van de stemmen en leek zeker van een overwinning.

Acht dagen na de tweede ronde verklaarde de verkiezingscommissie dat Daleins opponent Alpha Condé de nieuwe president wordt. Condé behaalde in de eerste ronde 18 procent van de stemmen, maar is net als juntaleider Sekouba Konaté een Malinké. Veel Peul denken daarom dat de junta de overwinning van Condé bekokstoofd heeft. Condé is meer geïnteresseerd in macht dan in economie: hij leidde sinds de jaren zeventig een oppositiepartijtje. De bodem van Guinee bevat ’s werelds grootste reserve aan bauxiet, de grondstof voor aluminium, en een kolossale voorraad ijzererts. Onder toezicht van generaal Konaté, die heeft beloofd terug te treden, tekenden China en de Brits-Australische mijnbouwgigant Rio Tinto het afgelopen jaar miljardencontracten met Guinee.

Het leger werd in een eerder dit jaar verschenen VN-rapport al een gevaar voor de bevolking genoemd: het is betrokken bij drugs- en wapensmokkel, ontbeert elke discipline en is topzwaar met halfbakken militairen die veel te snel zijn gepromoveerd. „Guinee kan pas een echte democratie worden als het leger een radicale mentaliteitsverandering ondergaat”, aldus het rapport. Zover is het nog lang niet.

De president van Burkina Faso, Blaise Compaoré, zond vorig jaar zijn ex-stafchef naar Guinee om te helpen bij de herstructurering van het leger. Zo zou hij invloed willen uitoefenen op Guinee.