Home.
Home.
Column.
Kindia Lokaal.
Projectverslagen.
Archief.
YouBeDo.

Junta in Guinee maakt jacht op interne tegenstanders

NRC Handelblad 10 december Gepubliceerd: 9 dec 2009 13:14 | Gewijzigd: 9 december 2009 13:18

Reuters, AP, AFP, BBC

Conakry, 9 dec. De junta in Guinee „maakt jacht” op medestanders van de adjudant die vorige week probeerde juntaleider Moussa Dadis Camara dood te schieten. Meer dan zestig personen zijn sinds donderdag gearresteerd, zo heeft de minister van Informatie gisteren gezegd.

Anonieme bronnen binnen het leger en de politie zeggen dat sommige verdachten zijn gemarteld en vermoord.

Juntaleider Camara ligt in een ziekenhuis in Marokko waar hij een medische ingreep heeft ondergaan vanwege de verwondingen die hij vorige week opliep. Zijn positie wordt waargenomen door minister van Defensie Sékouba Konaté. De aanslagpleger, luitenant Aboubacar Toumba Diakité, is ondergedoken in Guinee.

De ernst van Camara’s verwondingen blijft onduidelijk. Een zegsman van de junta bezwoer gisteren dat Camara „snel” zal terugkeren. Een arts die Camara heeft behandeld en anoniem wil blijven zei dat een kogel Camara’s schedel heeft geraakt en dat een botsplinter in zijn hersenen is doorgedrongen. Herstel is mogelijk maar allesbehalve zeker, aldus de arts.

De afwezigheid van Camara vergroot de instabiliteit in Guinee, waar de junta aan de macht is sinds zij in december vorig jaar een geweldloze staatsgreep pleegde. Waarnemers wijzen op de interne verdeeldheid binnen het bewind. De Amerikaanse regering probeert de huidige, waarnemende leider Konaté over te halen om de staatsrechtelijke orde in Guinee te herstellen, zo heeft onderminister van Buitenlandse Zaken William Fitzgerald gisteren gezegd.

Luitenant Diakité die juntaleider Camara neerschoot had volgens mensenrechtenorganisaties het rechtstreekse bevel over de militairen die eind september zeker 157 betogende burgers in de hoofdstad Conakry doodschoten.

Diakité zou van Camara af willen omdat deze hem persoonlijk de schuld voor het bloedbad in de schoenen zou willen schuiven. Een speciale onderzoekscommissie van de Verenigde Naties publiceert later deze maand haar bevindingen over het geweldsincident.

Bron: NRC Handelsblad 07-01-2010

Juntaleider Guinee stemt in met burgerregering

 

Uit: NRC Handelsblad Gepubliceerd: 15 januari 2010 20:37| Gewijzigd: 15 januari 2010 21:20 BBC, AFP

 

Libreville, 15 jan. De Guinese juntaleider Mousa Dadis Camara stemt in met de leiding van zijn plaatsvervanger terwijl hij herstelt van een aanslag op zijn leven in december vorig jaar.

 

Volgens de militaire junta steunt Guinees sterke man in een verklaring ook de overgang naar een burgerregering in het Afrikaanse land, die plaatsvervangend leider Sékouba Konaté eerder deze maand aankondigde. Volgens persbureau AFP willen de juntaleiders binnen zes maanden verkiezingen houden.

Konaté dreigde eerder vandaag met aftreden na onenigheid met aanhangers van Camara, die boos waren omdat hij daloog zocht met de oppositie terwijl Camara nog herstellende is in Burkina Faso. Camara's verklaring volgt op gesprekken met de president van Burkina Faso, die bemiddelt in de crisis in Guinee. Konaté heeft eerder deze maand gezegd dat het land zal terug zal keren naar een burgerregering.

De situatie in Guinee is zeer instabiel sinds de moordaanslag op Camara op 3 december. Camara werd neergeschoten door luitenant Diakité die volgens mensenrechtenorganisaties het rechtstreekse bevel had over de militairen die eind september zeker 157 betogende burgers in de hoofdstad Conakry doodschoten en minstens 109 vrouwen verkrachtten.

Naar aanleiding van het bloedbad kondigden de VS, de Europese Unie en de Afrikaanse Unie (AU) sancties af.

Kindia, 27 juni 2010

 

Verkiezingen in Guinée

 

Vandaag heb ik gestemd, in Guinee. De eerste vrije, transparante verkiezingen ooit in dit land. Maandenlang hebben we hier naar uitgekeken.

Na de dood van de vorige president Lansana Conté, die het land 26 jaar in een wurggreep van corruptie, vriendjespolitiek en ‘laisser-faire’ hield, hoopten we op vrije verkiezingen. Maar we kregen een staatsgreep die in 1e instantie door het volk werd toegejuicht, maar na een paar maanden zijn glans en integriteit verloor: we zeilden op een gruwelijke legerdictatuur af met legerkapitein Dadis aan het hoofd, waar we toen nog geen weet van hadden. De slachtpartij en verkrachtingen van mannen en vrouwen in het voetbalstadium op 27 september vorig jaar was een voorproefje van wat het leger voor ons in petto had, zo bleek later. De aanslag op president Dadis door zijn 2e man (niet omdat die het oneens was met zijn president, maar omdat die de schuld van de slachtpartij op zijn schouders wilde leggen) zorgde er voor dat de president lichamelijk uitgeschakeld was. De politieke druk vanuit het binnen- en buitenland nam toe en dat leidde er toe dat een gematigd en algemeen gewaardeerde kolonel Konaté gevraagd, gesmeekt, werd het interim-presidentschap op zich te nemen en het land te leiden naar democratische verkiezingen.

Geen kleine opgave. In een land dat eerst 25 jaar gezucht heeft onder een stalinistische dictator dat alle initiatief en eigen denkvermogen bloedig onderdrukt heeft, opgevolgd door een vrijwel analfabete dictator die iedereen maar liet doen en ooit eens voor de international pers de beroemde woorden uitsprak, ter verontschuldiging voor het corrupte gedrag van zijn regeringsleden, familieleden en anderen: ‘stelen mag, maar je moet wel wat voor de anderen overlaten’.

 

Met steun van onder andere de Europese Unie is een half jaar geleden begonnen met de organisatie van verkiezingen. Helaas moet gezegd worden dat niet iedere volwassen Guineeër zich heeft (kunnen/willen) laten inschrijven als kiesgerechtigde. Ik weet niet precies welk percentage van de bevolking kiesgerechtigd is, maar er van uitgaand dat zeker de helft van de bevolking van ruim 11 miljoen mensen boven de 18 is, komt dat neer op 5,5 miljoen kiesgerechtigden. In totaal zijn er 4 miljoen en een beetje, kiesgerechtigden geregistreerd en heeft meer dan 3,5 miljoen mensen gestemd. De conclusie mag dan wel getrokken worden dat de verkiezingen legitiem zijn.

 

Er hebben vele cursussen plaats gevonden, op niveau van de gendarmerie: hoe vrije verkiezingen te garanderen, de voorzitters van de stembureaus hebben een gedragscode te horen gekregen, er zijn enorm veel leuke voorlichtingsliedjes gezongen, gerapt op radio en tv om de bevolking te vertellen dat democratische verkiezingen betekent dat er 1 winnaar is en meerdere verliezers en de stem van de bevolking gerespecteerd moet worden. Dus geen ruzie, geen rellen, geen boosheid als je kandidaat niet gewonnen heeft. De liedjes gaan nu nog door op de tv en radio, net zolang tot er een uitslag bekend gemaakt wordt.

Het leger heeft zich afzijdig gehouden, iedereen zat tijdens de verkiezingsdag in de kazerne, of mocht in burgertenue op straat.

Kortom, vreedzamer kon de verkiezingsdag niet verlopen, zo getuigden ook de vele internationale waarnemers.

 

Onze school, Le Dauphin, was uitgekozen als stembureau. ’s Morgens al lange wachtrijen tussen de schommels door. Er was 1 militair als beveiliging aanwezig, maar die zat uit het zicht op het terras aan de achterkant van het gebouw. Mamadou mocht bij ons op school stemmen, mijn stemnummer gaf aan dat ik verderop in de wijk moest stemmen.

Ook daar in de middag nog een lange rij, waar ik me netjes achteraan sloot. En ik was benieuwd: krijg ik, als blanke mijn gebruikelijke voorkeursbehandeling of moet ik net als iedereen mijn beurt afwachten? Voor mij de test-case van democratie.

Ik werd inderdaad door iedereen, ook door de leden van het stembureau, vriendelijk toegeknikt maar moest keurig op mijn beurt wachten. Heel goed, dat deed mij plezier. (niet het wachten op zich maar dat ik gewoon op mijn beurt moest wachten, net als iedereen).

In het klaslokaal lever je de stemkaart in, en krijg je een stembiljet. Je mag pas in het afgeschermde hoekje van de klas betreden als de voorganger er uit is, zijn/haar stembiljet opgevouwen heeft en naar de stembus loopt. Als de voorganger het gordijntje verliet zonder dat diens biljet is opgevouwen, werd hij/zij teruggestuurd om het biljet eerst op te vouwen.

Vervolgens zet je je handtekening bij je naam op het kiesregister, krijgt je eigen kieskaart een stempel ‘gestemd’ en doop je je linkerwijsvinger in blauwe inkt. Kortom, het werd wel heel moeilijk gemaakt om twee keer te kunnen stemmen.

’s Avonds gingen de stembureaus dicht en Mamadou en ik gingen bij onze school kijken naar de tellingen, vanaf het terras uiteraard. Er waren van elke partij vertegenwoordigers aanwezig, zo ook drie verkiezingwaarnemers uit Siërra Leone. Elke stem werd opgenoemd en genoteerd door allen. En aan het einde van de telling werd de algemene akkoordverklaring van de telling gevraagd, het geheel genoteerd, verzegelt en naar Conakry gebracht. De uitslag moest ook op school opgehangen worden.

 

Kortom, we wachten op de uitslag, en zijn benieuwt hoe er door het volk op gereageerd gaat worden. Blijft het rustig, zoals verwacht, dan zijn we toonaangevend voor heel Afrika geworden. En bevestig ik nogmaals wat ik altijd geroepen heb, de Guineeërs zijn geen bloeddorstig volk, ze willen alleen rust, werk en een betere regering die hen vooruit kan helpen.

 

 

Groeten uit Guinee

Marijke Folmer

 

 

GUINEE

VK 28-06-10 katern 1 pagina 12

Eerste verkiezingen gehouden sinds 1958

 

Guinee heeft zondag de eerste democratische

verkiezingen gehouden sinds zijn onafhankelijkheid van Frankrijk, meer dan een halve eeuw geleden. De verkiezingen

markeren een spectaculaire ommekeer

in een land dat jarenlang

is gedomineerd door militaire junta’s,

en dat afgelopen september

aan de rand van de afgrond verkeerde.

Toen werden oppositieleden,

die een protestmars hielden

tegen juntaleider Moussa Camara,

door het leger beschoten. Er vielen

156 doden. Camara werd later neergeschoten

door zijn eigen beveiligingschef.

De nieuwe juntaleider,

generaal Sekouba Konate, schreef

vrije verkiezingen uit, de eerste in

Guinee sinds 1958. De uitslagen

worden 72 uur na de sluiting van

de stembussen verwacht. Het

grootste risico is dat er geweld uitbreekt

als een van de verliezers de

resultaten niet accepteert. Honderden

buitenlandse waarnemers

hielden het verloop van de verkiezingen

in de gaten.

AP, AFP