Op deze pagina laten we u proeven van één van de meer dan twintig inmiddels verschenen columns van de hand van Marijke Folmer.
Bent u geïnteresseerd in ook de overige verhalen van haar hand, laat dit dan even weten via de contactpagina elders op deze site.
Voor een prijs van € 7,50 excl. portokosten sturen we u graag een bundel toe.
Kindia, 9 maart 2011
Diefstal, of een andere vorm van ontwikkelingshulp?
Een van de neven van Mamadou kocht zaterdag een fiets op een tweedehandse markt voor zijn jongere broer die bij ons verblijft. Een prachtige oranje mountainbike.
En meteen gingen mijn gedachten uit naar de rechtmatige eigenaar ergens in Europa die zijn fiets is kwijtgeraakt. …. Gestolen…
Maar al te vaak heb ook ik in Rotterdam bij het station wanhopig naar mijn fiets gezocht en de fietsendieven vervloekt als ik alleen de resten van mijn doorgezaagd slot terugvond. Ook een fiets met een kinderstoeltje erop werd niet ontzien.
Waar ik helemaal verontwaardigd over werd was wanneer de singels gereinigd werden en een behoorlijk aantal gedumpte fietsen verroest boven water kwamen. Dat je een fiets steelt om te gebruiken, oké dan maar, maar dan vervolgens in het water gooien gaat mijn pet te boven. Zelfs 10 jaar na mijn vertrek uit Nederland komt mijn ergernis over de fietsendiefstallen nog bovendrijven.
Maar nu ik in een ander continent woon, en weet dat er in Guinee weinig winkels te vinden zijn waar je voor een redelijke prijs een nieuwe fiets van kwaliteit kan kopen, relativeer ik mijn ergernis over de fietsendiefstallen een beetje. Want dankzij de betaalbare fiets hoeft neef niet meer dagelijks 40 minuten van de universiteit naar huis te lopen in de brandende zon. De buitentemperatuur is op dit moment om vier uur ’s middags nog steeds tegen de 35 graden! Want met zijn studiebeurs kan hij of dagelijks de rit met het openbaar vervoer betalen, of gedurende de maand zeep, tandpasta, kleding etc. kopen. Het vervoer per openbaar vervoer ’s morgens is niet nodig want om kwart voor acht is het nog fris genoeg om te lopen.
Ik realiseer me dat ik nu met twee maten meet: als een student in Nederland 40 minuten moet lopen om op de universiteit te geraken, spreek ik er ook schande van, maar hier in Guinee vind ik dat normaal. Want iedereen loopt. Alleen de studenten met rijke ouders kunnen zich de dagelijkse rit met het openbaar vervoer veroorloven.
Vandaar dat ik ook hier een groot voorstander ben van de fiets. Gezond voor lijf en leden, goed voor het milieu en portemonnee. Als je tenminste een betaalbare fiets van goede kwaliteit kunt kopen. Want uiteraard heb je hier ook fietsen van Chinese makelij maar die zijn niet bestand tegen de slechte wegen en over het algemeen kun je die na een jaar afschrijven, want dan begint het onderhoud erg duur te worden.
Dus mochten jullie in Nederland of België je fiets aan een fietsendief kwijt raken, hoop dan dat de fiets ergens in Afrika op een tweedehandse markt terecht komt en niet in een gracht in een van onze prachtige studentensteden, want dan kun je je troosten met de gedachte dat je op deze manier bijgedragen hebt aan ontwikkelingshulp. Bedenk dan dat de Afrikaanse student buiten diens schuld om een voordeeltje heeft dat zijn of haar levenswijze aanmerkelijk verbetert.
Marijke Folmer
Ook een interessant artikel vind je middels de volgende link: